Πάει πολύ καιρός

από τότε που έγραψα τελευταία φορά. Ήρθε το Πάσχα, έφυγε (δεν έγινε κ τίποτα ιδιαίτερο).
Το περασμένο τετραήμερο ήμουν Μυτιλήνη με το χορευτικό, περάσαμε τέλεια. Χορεύαμε κ τραγουδούσαμε παντού... Πέρα από την παράσταση φυσικά κ το γλέντι, πάνω στο καράβι κ στις 2 διαδρομές, μπροστά στο ξενοδοχείο, στο δρόμο, στις ταβέρνες, παντού. Ούτε στα καρναβάλια τέτοιος χορός... Βέβαια πολλών οι φωνές εκλεισαν μετά. Οι φωτό έδιναν κ έπαιρναν, να φανταστείτε βγήκαμε φωτό στην κουφάλα του Θεόφιλου...ναι, του γνωστού ζωγράφου, ο οποίος έμενε σε μια κουφάλα δέντρου κ όλοι τον περιφρονούσαν στο χωριό του. Το μόνο που είχε ήταν ένα τραπεζάκι, κάτι κορμούς για καθίσματα και καρφιά όπου κρεμαγε τους πίνακές του. Κλασικός ζωγράφος ξέρετε, ρακένδυτος, βρώμικος κ τέτοια...
ταν γύρισα βέβαια Πάτρα, ήμουν 26 ώρες άυπνη, για αυτό κ κοιμήθηκα 18 ώρες με 2 ώρες διάλειμμα ενδιάμεσα για να συνέλθω, αλλά αρρώστησα λιγάκι όταν ξύπνησα κ ήμουν συναχωμένη, το κεφάλι ήταν βαρύ κ η μύτη μου κλειστή και δεν άνοιγε με τίποτα κ είχε πολύ πλάκα ο ήχος της φωνής μου που ήταν βραχνιασμένη κ ακουγόταν από την μύτη ταυτόχρονα. (όπως θα έλεγε κ ο μικρός Νικόλας! )