Επιτέλους τέλος...

Και ναι είναι γεγονός ορκίζομαι στις 22 Νοεμβρίου, παίρνω πτυχίο, τα κατάφερα. ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ

Άγχος πολύ,

πάρα πολύ μα ποτέ ποτέ δεν είναι αρκετοί... (οι λόγοι που αγχώνομαι, ένας φτάνει κ περισσεύει).

Άδειασαν οι μπαταρίες, αυτό έγινε, το βρήκα. Τελικά κάτι ξέρουν αυτοί που λένε ότι το χαρτί και το μολύβι βοηθάει, ό,τι έχει ο καθείς τέλος πάντων. Σε δύο μέρες τελειώνει κι αυτή η εξεταστική (θέλω να δω πόσες άλλες θα έρθουν και θα φύγουν έτσι...). Αλλά έπεται τσικνοΠέμπτη, Θώδη, σκι και επιτραπέζια επιτέλους. Ένας μήνας είναι μεγάλο διάστημα... πιοθσρηφπθιεσηγθξεηγωκξδηφγωξθηδφγωθξκαφγ δφξωβδφω οδπ;ΙΦΟςΕρφ[ιτφθιγξωκ ΨΧΔΦΞΞΦΩΝΞΩΝΞΩ

ΑΑΑΧ!!!!

ΩΡΑΙΑ!!!

BACK TO WORK!!!

SO SOU

Για να μην βαριέστε

Να μια καλή ιδέα σε καταστάσεις που όλα τα έχετε κάνει κ όλα τα έχετε βαρεθεί...

http://www.ftiaxto.gr/

Είναι ένα site πάρα πολύ δημιουργικό.
(όχι δεν είμαι τόσο απελπισμένη όσο φαίνεται)

"..."

Θέλω να πάρω πτυχίο, ΤΕΛΟΣ.

κ για να μην ξεχνιόμαστε http://www.youtube.com/watch?v=AOzkN8dHnjk

Νέα σεζόν

Πολύ μ'αρέσει αυτή η γιορτινή ατμόσφαιρα των τηλεοπτικών καναλιών. Θαρρείς ότι έχουν δανειστεί κάτι από το πνεύμα των Χριστουγέννων ή του καινούριου χρόνου! Παντού βλέπεις ανθρώπους να σου χαμογελούν, να σου κλείνουν το μάτι. Αλλαγές στα τηλεοπτικά σήματα, αλλαγές προσώπων... χρώματα κ λουλούδια παντού, σαν να έρχεται ξανά η Άνοιξη! Υποσχέσεις από όλα τα κανάλια ότι μπορούν να σου φτιάξουν τη διάθεση με το πάτημα ενός μαγικού κουμπιού. Αν προσθέσεις κ τις διαφημίσεις σ' αυτό το γιορτινό κλίμα, πιστεύεις ότι η τηλεόραση είνα στα καλύτερά της κ ότι δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την καθημερινή ζωή.

Ποια διαφήμιση να θυμηθώ; Της citroen; C4, C3, C2, C1... happy new year!!! Ή μήπως της coca cola, που πιστεύω ότι ξεπέρασε τον εαυτό της κ σε κάνει να πιστεύεις ότι τα πάντα είναι πιθανά. Βλέπεις τα σποτάκια που έχουν ετοιμάσει τα κανάλια με τις νέες ταινίες κ σε γεμίζουν με τόσα πολλά συναισθήματα σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα, που σου έρχεται να βγεις έξω κ να πεις σ'αγαπώ σ' όλο τον κόσμο! (ή μόνο σε μένα συμβαίνει αυτό;)

Η πλάκα είναι ότι αυτήν την περίοδο είτε βλέπεις διαφημίσεις είτε σειρές, είνα ακριβώς το ίδιο πράγμα' όλα τα έχεις ξαναδει...

Κ μετά ακούς το βαν που περνάει τρεις κ λίγο κ διαφημίζει τον παραδοσιακό καραγκιόζη σε νέες περιπέτειες δασοφύλακα. Πέρασαν κ οι φωτιές στην παράδοση... Φαντάζομαι γέλια, γέλια πολλά που θα ακουστούν σήμερα το βράδυ από μικρούς κ μεγάλους κ νιώθω γεμάτη.

So sou κ να χαμογελάτε πάντα ;-)

Κάτι λείπει...

Σήμερα ξύπνησα ολοζώντανη αλλά μισή, έχω μεγάλη διάθεση για τα πάντα αλλά κ για τίποτα.

Μου λείπει ο γιορτινός αέρας που πλανάται κάθε μέρα στην ατμόσφαιρα, μου λείπουν τα παιχνίδια, τα χαμόγελα, οι χαζομάρες, τα γέλια... μου λείπει η ζωή μου!

Δεν αντέχω να βλέπω άλλο τους άδειους τοίχους, το καθαρό κ συμμαζεμένο σπίτι, το βαριέμαι. Το έχω ήδη βαρεθεί.

Από την άλλη, όμως, δεν πρέπει να είμαι αχάριστη, διότι κανονικά τέτοια ώρα θα έπρεπε να ταξιδεύω 1000χλμ για να ρίξω την ψήφο μου. Αν είναι ποτέ δυνατόν. Πως το σκέφτηκαν να πάνε σε εκλογές όταν ο κόσμος καιγόταν κυριολεκτικά, εν μέσω εξεταστικής, εν μέσω καλοκαιριού; μετά σου λέει κοινωνικό κράτος.

Θέλω να τελειώσει η εξεταστική, η οποία δεν έχει καλά καλά αρχίσει κ να πάω επιτέλους στο χορευτικό. Μου έλειψε πάρα πολύ. Θέλω να χορέψω, να τραγουδήσω, να νιώσω άνθρωπος.

Πάντα αναρωτιόμουν κ συνεχίζω να αναρωτιέμαι, πως στο σχολείο τα προλαβαίναμε όλα. Διαβάζαμε όλη μέρα, τρέχαμε σε φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, ασταμάτητα, διαγώνίσματα, ξενύχτια, επί καθημερινής βάσεως, πήγαινα γυμναστήριο κάθε μέρα, έβγαινα πιο συχνά απ' ότι τώρα, διάβαζα εξωσχολικά, έβλεπα πολύ τηλεόραση (τώρα μου είναι αδιάφορο), έβλεπα τους φίλους μου σε καθημερινή βάση (από το σχολείο) κ τους υπόλοιπους οπωσδήποτε μια φορά την εβδομάδα.

Δεν μ'αρέσει καθόλου να μην έχω πρόγραμμα στη ζωή μου κ όμως δεν κάνω τίποτα για να το αλλάξω. Γιατί έχω τύψεις όταν πάω να διαβάσω ένα λογοτεχνικό βιβλίο κ όταν καίγομαι μέρες με χαζοπαιχνίδια στον υπολογιστή δεν έχω καμία; Γιατί απλά πείθω τον εαυτό μου ότι αν μπορώ να συγκεντρωθώ να διαβάσω κάτι, μπορώ να διαβάσω κ για το Πανεπίστημιο, ενώ αν κάψω νευρικά κύτταρα δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Πως έβρισκα χρόνο, ακόμα κ στην τρίτη Λυκείου να κάνω ότι βλακεία μου έρθει στο μυαλό κ τώρα δεν μπορώ; Που πήγε αυτή η ενέργεια κ η ζωντάνια που είχα; Γιατί τόση νωχελικότητα; Με έφαγαν οι τύψεις κ εγώ έφαγα τα χρόνια του Πανεπιστημίου, που να πάνε κ να μην ξαναγυρίσουν. Φοιτητική ζωή κ βλακείες. Δεν πρόκειται να πω σε κανέναν " ααααχ φοιτητική ζωή" θα πω " ααααααχ βαχ φοιτητική ζωή". Δεν μπορώ να πω ότι δεν υπήρχαν ωραίες στιγμές ή ότι δεν πέρασα καλά, αλλά αυτή η αβεβαιότητα με σκοτώνει, το να μην ξέρω που πατώ κ που βρίσκομαι δεν το αντέχω άλλο. Ίσως στο σχολείο να μην είχα χρόνο να τα σκέφτομαι όλα αυτά αλλά σίγουρα ήμουν πιο ευτυχισμένη, πιο ζωντανή...

SoSou Πανεπιστήμιο...

Το 10 το καλό!

So sou κόσμε...

Τελικά είχα δεν είχα πέρασα 10 μαθηματάκια!!! Ευχαριστώ, ευχαριστώ κ στα δικά σας...

Αυτό σημαίνει ότι κέρδισα το στοίχημα, που ήταν 6 μαθήματα κ δεν είμαι αναγκασμένη να κάνω κανένα μπάνιο στη θάλασσα!!! Τρα λα λα λα λα. Γιούπιιιιιι.

Δυστυχώς από Δευτέρα ξεκινάω τον δεύτερο αγώνα να περάσω άλλα 10, αλλά το κόβω λίγο χλωμό, διότι το πρόγραμμα είναι λιγάκι έως πολύ χάλια!

Το καλοκαίρι πέρασε θαυμάσια, με συγγενείς γνωστούς κ φίλους κ κανένα μπάνιο. Τρα λα λα λα λα. Οδήγησα αρκετές φορές μπορώ να πω κ μόνη μου... Όχι, όμως στο κέντρο, γιατι κάναν έργα (εκλογές μυρίζομαι) κ γινόταν χαμός...

Αυτά, να περνάτε πάντα καλά κ να χαμογελάτε!!!

Σο σου...